ಪೋಗುವೆ ಏತಕೆ ರಮಣೀ…

ಕಳೆದ ವಾರವೆಲ್ಲ ಕನ್ನಡದ ಹಳೆಯ ಸಿನಿಮಾ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಮನಸ್ಸಾಗಿತ್ತು. ಬೆರೆತ ಜೀವ ಸಿನಿಮಾದ ನನ್ನಧಾಟಿಯನೀನರಿಯೆ ಹಾಡನ್ನಂತೂ ಒಂದು ಹತ್ತು ಬಾರಿಯಾದರೂ ಕೇಳಿದೆ. ಹಾಗೇ ಹುಡುಕಿ ಹುಡುಕಿ ಹಲವಾರು ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪೋಗುವೆ ಏತಕೆ ರಮಣೀ ಹಾಡು ಕೇಳಲು ಸಿಕ್ಕಿತು. Continue reading “ಪೋಗುವೆ ಏತಕೆ ರಮಣೀ…”

Advertisements

ಟೋಪಿ ವರ್ಗಾವಣೆ

ಒಮ್ಮೆ ಹೇಗೋ ೫೦ ರೂಪಾಯಿಯ ಖೋಟಾ ನೋಟು ನನ್ನ ಪರ್ಸ್ ಸೇರಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಹೇಗೆ ಬಂದಿರಬಹುದು ಅಂತ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ, ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ದುಡ್ಡು ಖರ್ಚುಮಾಡಿದೆ ಅನ್ನೋದನ್ನ ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತ್ತಾ ಬಂದೆ. ಆಫೀಸಿನಿಂದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ ಮೂರು ಹೊತ್ತು ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯಲು ಹತ್ತಿರವೇ ಇದ್ದ ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದೊಂದು ಪದ್ದತಿಯಾಗಿಹೋಗಿತ್ತು. ಅಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯೂ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಕಳ್ಳ ಆ ಹೋಟೆಲಿನವನೇ ಕೊಟ್ಟಿರೋದು ಖಚಿತವಾಗಿ ನನಗೇ ಟೋಪಿ ಹಾಕಿದ್ದಾನೆ, ನನಗೆ ಬಿದ್ದ ಟೋಪಿ ಅವನಿಗೇ ವರ್ಗಾವಣೆ ಮಾಡ್ತೇನೆ ತಡಿ ಅಂತ, ಖೋಟಾ ನೊಟನ್ನು ಜೇಬಿನಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನವಾಗುವುದೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ನಾನು ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯಲು ಅದೇ ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಬಂದೆವು. ಆದರೆ ಗಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಇದ್ದವ ಬೇರೆ, ಈಗ ಬೇರೊಬ್ಬ ಕೂತಿದ್ದಾನೆ. ಆದದ್ದು ಆಗಲಿ, ನಾನು ಖೋಟಾ ನೋಟನ್ನೇ ಅವನಿಗೆ ಕೊಡ್ತೀನಿ. ಅವನಿಗೆ ಅದು ತಿಳಿದು ಕೇಳಿದರೆ ನಿಮ್ಮ ಹೋಟೆಲಿನವರೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಅಂತ ಚನ್ನಾಗಿ ದಬಾಯಿಸ್ತೀನಿ ಅಂತ, ರಾಣಿ ಮಹಾರಾಣಿಯ ಮಾಲಾಶ್ರೀಯನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಜಗಳಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧಳಾದೆ. ಊಟದ ಸಮಯವಾದ್ದರಿಂದ ಗಲ್ಲದ ಹತ್ತಿರ ಚೀಟಿ ಪಡೆಯಲು ಜನ ಕಿಕ್ಕಿರಿದಿದ್ದರು. ಆತ ಖೋಟಾ ನೋಟನ್ನು  ಗಮನಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವೇ ಅಂದುಕಂಡು ಎರಡು ಕಾಫಿಗೆ ಚೀಟಿ ಕೇಳಿದೆ. ನೋಟು ಪಡೆದ ತಕ್ಷಣ ಆತ ಒಂದು ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಬೀರಿದ. ನಾ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಅಸಲಿ ನೋಟಲ್ಲವೆಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದು ಹೋಯಿತೇ ಅಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಯವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಕಾಫಿ ತೊಗೊಂಡು ಹೊರಗೆ ಬಂದು ನಿಂತೆ. ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯನ್ನು ಮಾತಿಗೆಳೆಯುತ್ತಾ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಗಲ್ಲದಲ್ಲಿ ಕೂತವ ಬೇರೆ ಅಲ್ಲವಾ ಅಂದೆ. ತಕ್ಷಣ ಅವರು ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾವು ಯಾವುದೋ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದು, ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯಲು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೇ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಇದ್ದವ ಯಾರು ಅಂತ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ ಅಂದರು. ನನಗೆ ಬಹಳ ಕಸಿವಿಸಿಯಾಗಿಹೋಯಿತು.

ಮತ್ತೆ ಈ ಖೋಟಾ ನೋಟು ನನಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಜೋತುಬಿತ್ತಪ್ಪ ಅಂತ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಆಫೀಸಿಗೆ ಅಂದು ಆಟೋದಲ್ಲಿ ಬಂದದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಆ ಚಾಲಕನ ಮೇಲೆ ವಿಪರೀತ ಸಿಟ್ಟು ಏರಿತು. ಹಿಡಿಹಿಡಿ ಶಾಪ ಹಾಕುತ್ತಾ, ಅವನು ನನಗೆ ಟೋಪಿ ಹಾಕಿದ, ನಾನು ಈ ಹೋಟೆಲಿನವನಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿದ, ಇವನು ಇನ್ನ್ಯಾರಿಗೋ ಅಂದುಕೊಂಡು ಆಫೀಸಿಗೆ ತಿರುಗಿ ನಡೆದೆ. ಆದರೂ ಯಾಕೋ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗಲಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಯಾರೋ ಮೋಸ ಮಾಡಿದರು ಅಂತು ನಾನು ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೋ ಮೋಸ ಮಾಡಿದೆನಲ್ಲಾ ಅಂತ ಅಪರಾಧಿಭಾವ ಕಾಡತೊಡಗಿತು. ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ರಾಯರ ಗುಡಿಗೆ ಹೋಗಿ, ೧೦೦ ರೂಪಾಯಿ ಹುಂಡಿಗೆ ಹಾಕಿ, ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿಗೆ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿ ಒಂದು ನಮಸ್ಕಾರ ಹಾಕಿ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಾಧಾನವಾಯಿತು.

ಮುಂದಿನ ಎರಡು ಮೂರು ದಿನ ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ಮುಜುಗರ, ಆದರೂ ತಲೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೇಗೋ ಕಾಫಿ ಕುಡಿದು ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಒಮ್ಮೆ ನಾನೆ ಕಾಫಿಗೆ ಚೀಟಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು. ನನ್ನ ಗ್ರಹಚಾರಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಇರಬೇಕೆ? ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಲ್ಲೇ ಹೋಗಿ ೪ ಕಾಫಿ ಕೊಡಿ ಅಂದೆ. ಅವನು ನಗುತ್ತಾ, ಮೇಡಂ ಅವತ್ತು ಒಂದು ೫೦ರೂ ನೋಟು ಕೊಟ್ಟ್ರಲ್ಲ, ಅದು ಯಾಕೊ ಅಸಲಿ ಅಲ್ಲಾ ಅನ್ಸ್ತು, ಆದ್ರೂ ಪಾಪಾ ನೀವ್ಯಾಕೆ ನಕಲಿ ನೋಟು ಕೊಡ್ತೀರ, ನಿಮ್ಮ ಹತ್ತಿರಾನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಬಂದಿರಬಹುದು ಅಂತ ನಾನೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡೆ ಅಂದ. ಇದೆಲ್ಲಿಗೆ ಬಂತಪ್ಪ, ೫೦ ರೂಪಾಯಿಗೆ ಮಾನ ಹೋಗ್ತಿದೆ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಮುಂದುವರೆಸಿದ. ಆ ನೋಟಿಗೆ ಮೇಣ ಮೆತ್ತಿತ್ತಂತೆ ಮೇಡಂ, ಅದು ಖೋಟಾ ನೋಟಲ್ಲ ಅಂದ್ರು ಬ್ಯಾಂಕಿನವರು ಅಂದ. ದೀರ್ಘ ನಿಟ್ಟುಸಿರು. ಹಲ್ಲು ಗಿಂಜುತ್ತಾ ಕಾಫಿ ಚೀಟಿ ಇಸ್ಕೊಂಡು ಬಂದೆ.

ಆದರೆ ಈ ಕಿರಿಕಿರಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿ, ಖೋಟಾ ನೋಟು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆಂದು ಆಟೋ ಚಾಲಕನ್ನ ಬೈದುಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕೆ ಬೇಸರ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಸಂಜೆ ಮತ್ತೆ ರಾಯರ ಗುಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಒಂದು ಡೀಲ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದೆ. ನಾನು ಹುಂಡಿಗೆ ಹಾಕಿದ್ದ ೧೦೦ ರೂಪಾಯಿಯಲ್ಲಿ, ಹೋಟೆಲಿನವನಿಗೆ ಖೋಟಾ ನೋಟು ಕೊಟ್ಟ ಅಪರಾಧಿಭಾವಕ್ಕೆ ೫೦, ಆಟೋ ಚಾಲಕನನ್ನು ಬೈದುಕೊಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಮಿಕ್ಕ ೫೦ ತಪ್ಪು ಕಾಣಿಕೆ ಅಂತ. 😛

– ಧರಿತ್ರೀ

ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಅವಾಂತರ

ಸುಮಾರು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ “ನಾಟಿ ಕೊತ್ತಂಬರಿ” ಕಥೆ ಹೇಳಿದಾಗಲೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ, ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಹೀಗೇ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಿಂದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಭಾಷಾಂತರ ಮಾಡಲು ಹೋಗಿ ಆಗಿದ್ದ ಅವಾಂತರದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೀತೀನಿ ಅಂತ. ಕೊನೆಗೂ ಕೂತು ಬರೆಯೊಕೆ ಪುರುಸೊತ್ತಾಯಿತು.

ಬೆಂಗಳೂರಿಗರು ನಾವೆಲ್ಲ “ನವೆಂಬರ್ ಕನ್ನಡಿಗರು” ಆಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೀವಿ ಅಂತ ಈಗೆಲ್ಲ ಪೇಚಾಡ್ತೀವಿ. ಆದರೆ ನಾವು ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ಕನ್ನಡ ಬಳಕೆಯನ್ನ ಹೆಚ್ಚಿಸೋದು ಹೇಗೆ ಅನ್ನೋದರ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. Continue reading “ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಅವಾಂತರ”

Last is gate!

Last is gate!

ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ರಾಜಕುಮಾರಿಯರಿದ್ದರು. ಅದು ಬೇರೆ ಯಾರು ಅಲ್ಲ, ನನ್ನ ಅಕ್ಕ ಮತ್ತು ನಾನು 🙂 ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕಾಲೆಳೆಯೋಣಾಂತ ಬರೆದೆ ಅಷ್ಟೆ. ಸರಿ, ಕಥೆ ಶುರು ಮಾಡೇ ಬಿಡ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ.

ನಾನು ಆಗ ಎರಡನೇ ಕ್ಲಾಸ್ ಇರಬಹುದು, ಅಂದ್ರೆ ನನ್ನ ಅಕ್ಕ ೪ನೇ ಕ್ಲಾಸು. ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಹುಶಃ ನಾವೇ ಮೊದಲು ಆಂಗ್ಲ ಮಾಧ್ಯಮದ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿದ್ದು. ಕೆಲವರು ಅದಕ್ಕೆ ಹುಬ್ಬೇರಿಸಿದ್ದರು. ನಿಜವಾಗ್ಲೂ ಆಂಗ್ಲ ಮಾಧ್ಯಮದ ಶಾಲೆಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ನಮಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಗೊತ್ತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. Continue reading “Last is gate!”

ನಾಟಿ ಕೊತ್ತಂಬರಿ

ಸುಮ್ಮನೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಬಿರಿಯ ತಿಂತಾರೆ ಅಂತ “ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಭೋಜನ ಪ್ರಿಯಾಃ” ಅಂತಾರೆ ಅನ್ನ್ಕೋಬೇಡಿ. ಅಡಿಗೆ ತಿಂಡಿಗಳು ಹೀಗೇ ಇರಬೇಕು, ತಿಂಡಿಯ ಬಣ್ಣ, ಹದ ಇಂತಿಷ್ಟೇ ಇರಬೇಕು, ಒಗ್ಗರಣೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಸಿವೆ ಸಿಡಿದಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಅನ್ನೋ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಊಟ-ತಿಂಡಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ನಮಗೆ. We deeply love food! ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಇದ್ದೋರು ಇನ್ನು ಅಡಿಗೆಗೆ ಬಳಸೊ ಪದಾರ್ಥಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿರೋದಿಲ್ಲ್ವೇ? ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಒಂದು ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ, ೪ ಕಡೆ ತಿರುಗಿಯಾದರೂ ಬೇಕದ್ದನ್ನೇ ಹುಡುಕಿ ತರುವ ಚಟ. Continue reading “ನಾಟಿ ಕೊತ್ತಂಬರಿ”

ಪದ ಕುಸಿಯೆ ನೆಲವಿಹುದು ಮಂಕುತಿಮ್ಮ…

ಪದ ಕುಸಿಯೆ ನೆಲವಿಹುದು ಮಂಕುತಿಮ್ಮ…

ಇಂದು ಡಿ.ವಿ. ಗುಂಡಪ್ಪನವರ ೧೩೦ನೇ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ. ಅವರು ವಿಧಿವಶರಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳೇ ಕಳೆದಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಕಗ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತ. ಅವರ ಒಂದು ಕಗ್ಗ ಜೀವತಾಳಿದ ಅನುಭವ ನನಗಾದದ್ದು ಹೀಗೆ.

ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪಠ್ಯಕ್ರಮದ ಭಾಗವಾಗಿ ಹತ್ತಾರು ಕಗ್ಗಗಳಿದ್ದವು. ಅದರ ಒಂದು ಕಗ್ಗದ ಪಾಠ, ವಾರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಶನಿವಾರ ಅರ್ಧದಿನದ ಶಾಲೆಯಾದ್ದರಿಂದ, ತರಗತಿಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬೇಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟೆ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಕಲಿತ ಕಗ್ಗವನ್ನು ಬಾಯಿಪಾಠಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಮನೆ ಸೇರಿದೆ. ಸೋಮವಾರ ಕನ್ನಡ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನೇ ಮೊದಲು ಒಪ್ಪಿಸಿಬಿಡಬೇಕೆಂಬ ಉತ್ಸಾಹ.  Continue reading “ಪದ ಕುಸಿಯೆ ನೆಲವಿಹುದು ಮಂಕುತಿಮ್ಮ…”

ನಿನಗೆಂದೇ ವಿಷೇಶವಾದ ಮೋಹವು ನನ್ನಲ್ಲಿ…

ನಿನಗೆಂದೇ ವಿಷೇಶವಾದ ಮೋಹವು ನನ್ನಲ್ಲಿ…

ಇವತ್ತು ಪುನೀತ್ ರಾಜ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರ ೪೨ನೇ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು ಅಪ್ಪು. ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನ ಬೆಳ್ಳಿ ಪರದೆ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟು ನೋಡಿದರು ನನಗಂತೂ ಸಾಕಾಗಲ್ಲ. Ok, i’m already blushing 🙂

ಅಣ್ಣವ್ರು, ಅನಂತನಾಗ್, ರಮೇಶ್ ಅಂಥಾ class actors ಒಂದು ಕಡೆ; ಆದರೆ ಕ್ಲಾಸ್ ಗೂ ಸೈ, ಮಾಸ್ ಗೂ ಸೈ ಅನ್ನೊ ಅಪ್ಪು ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಬಹಳ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚು. In fact, ಅಪ್ಪು ಅಂದ್ರೆ ನಂಗೊಂತರಾ ಹುಚ್ಚು 🙂 ಇಷ್ಟು ಹುಚ್ಚು ಇದ್ದ್ಮೇಲೆ ಅವರನ್ನ ಒಂದ್ಸಲನಾದ್ರು ಭೇಟಿ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅನ್ನೋ ತವಕ ಇರೋದಿಲ್ಲವೇ.  Continue reading “ನಿನಗೆಂದೇ ವಿಷೇಶವಾದ ಮೋಹವು ನನ್ನಲ್ಲಿ…”